Een verrassende wending in een oud verhaal
Zoals in alle goede moordzaken is het antwoord niet zo vanzelfsprekend als het lijkt. In 2019 werd er een significante verandering zichtbaar in de politieke sfeer van veel Europese landen. Partijen die, al dan niet gedeeltelijk, campagne voerden op milieuvriendelijke programma’s, wonnen terrein in het Europees Parlement. Daarnaast keerden Groene partijen terug naar de regering of traden ze voor het eerst toe in meerdere landen.
Deze politieke stemming bereikte haar hoogtepunt in de zogenaamde Groene Deal; sommigen benoemden het als het “maanlandingmoment” van de EU. Maar daarna kwam er een omslag.
De politieke omwenteling en het einde van de Groene Deal
Voor de verkiezingen van 2024 kondigde de Europese landbouwsector openlijke protesten aan, en Brussel hief een vlaggenschipvoorstel op dat het gebruik van pesticiden moest terugdringen. Conservatieve politici beloofden stop te zetten met de milieumaatregelen die zij als overdreven beschouwden, zoals het verbod op benzine- en dieselauto’s.
Wie de Groene Deal echt heeft “vermoord”, wordt het best als een moordzaak beschouwd, met mogelijk de meest bekende voormalige Brussels ambtenaar als verdachten.
Het verhaal begint op de nachttrein van Brussel naar Rome
Het verhaal start op de nachttrein die Brussel met Rome verbindt. Kort nadat hij aan boord is gegaan, wordt een Belgische detective, die in Londen woont, tijdens het avondmaal benaderd door een nerveuze man die zichzelf Mr Green noemt.
“Ik heb uw hulp nodig,” zegt hij. “Mijn leven is bedreigd.”
De detective weert zich en gaat slapen. Om bijna één uur ’s nachts wordt hij gewekt door een luid gekreun, bijna een schreeuw, maar hij besteedt er geen aandacht aan. De volgende ochtend wordt de trein stilgezet door sneeuwval en wordt Mr Green doodgestoken in zijn compartment gevonden.
De ondervraging van de passagiers
In de eetwagen verzamelen zich de passagiers, die een bonte groep vormen: de conservatieve Mr Weber, de anti-communistische Mr Buzek, de jonge Miss Thunberg gekleed in begrafenisleding, Mr Yannick met een strohoed en gebruinde huid, de zwetende zakenman Mr Kull en de charmante Mr Bardella.
“De dader kan niet van de trein af zijn gegaan,” zegt de Belgische detective, nu woonachtig in Londen. “Hij moet onder ons zijn.”
Als een gunst voor een oude vriend en directeur van de treinmaatschappij, de heer Bianchi, begint de detective de passagiers te ondervragen, geholpen door een Zwitserse arts in de tweede klasse die gelukkig aan boord is.
De eerste verdachten en hun verklaringen
- Yannick, de secretaris: Een nerveuze jonge man met Duitse roots, die ontkent zijn baas te hebben vermoord en beweert dat hij niets met hem te maken had.
- Mr Weber: Gekleed alsof hij straks een toespraak zal houden voor een menigte onder een vochtige biertent. Hij beweert dat Mr Green voor hem een gevaar was en wordt woedend weggevoerd.
- Mr Kull en mevrouw Rossi: Kull bekent dat hij hem haatte omdat Green de volledige stagnatie van de economie vertegenwoordigde. Rossi herinnert zich een verleden met Green en hun families, die nooit goed overweg konden.
- Mr Buzek: Een man met een ernstige uitstraling, die zegt dat Green “red door en door” was en betrokken was bij pogingen om het leven van gewone mensen te beïnvloeden, wat hij afwijst.
- Miss Thunberg: Ze stormt de kamer binnen en eist dat de moordenaar wordt opgespoord, terwijl ze zelf betrokken lijkt te zijn bij de situatie rondom Green.
- Mr Bardella: Hij erkent dat hij een brief heeft geschreven waarin hij en andere passagiers aangeven dat Green moet worden gedood, maar hij beweert dat hij hem al had dood aangetroffen toen hij zijn kamer betrad.
Het onderzoek en het bewijs
De arts onderzoekt het lichaam van Green en constateert dat er twee diepe steken in het lichaam zaten, waarvan één dodelijk was. De andere verwondingen variëren in diepte en type.
De detective roept alle passagiers bijeen voor een verklaring en presenteert twee scenario’s: ofwel een huurmoordenaar was aan boord en heeft Green gestoken voordat de Alpen werden gepasseerd, ofwel alle passagiers zijn betrokken bij de moord.
Hij concludeert dat Green niet door toeval is overleden, maar dat hij was verlaten door iedereen aan boord.
Het einde van de zaak
De passagiers vermijden elkaars blik terwijl de trein door de mist richting Brussel rijdt. De zaak is gesloten en ieder wordt geconfronteerd met zijn of haar aandeel in het gebeuren.
