De beginfase van de campagne en de binnenlandse strijd tussen linkse partijen
De Socialistische Partij en haar bondgenoten zijn begonnen met hun campagne voor de gemeenteraadsverkiezingen in Parijs. Ze worden daarbij geconfronteerd met een bekende uitdaging: een concurrerende lijst, geleid door de radicaal linkse beweging France Insoumise (LFI), die mogelijk opnieuw voor een scheiding in de stem kan zorgen. Op dinsdagochtend verzamelden meer dan 2.000 supporters zich in een concertzaal in het oosten van Parijs ter ondersteuning van Emmanuel Grégoire, de socialistische kandidaat en voormalig plaatsvervangend burgemeester. De huidige burgemeester, en partijgenoot, Anne Hidalgo, staat eveneens kandidaat voor de verkiezingen die in maart plaatsvinden.
De unificatie van de linkse achterban en de politieke strategische confrontatie
Grégoire slaagde erin om de meeste linkse stemmen in Parijs te verenigen rondom zijn kandidatuur. Zijn doel was duidelijk: het behoud van Parijs binnen de linkerzijde, een positie die de stad sinds 2001 in handen van links heeft gehouden. Tijdens het evenement spraken vertegenwoordigers van diverse partijen, van de Groenen tot de Communisten, evenals Place Publique, een centrumlinkse beweging onder leiding van Europarlementsleden zoals Raphaël Glucksmann. De spreektijd werd benut om onder meer te pleiten voor meer sociale woningbouw, verbeterde veiligheid en het renoveren van scholen. Ondertussen concentreerden de aanvallen zich op zijn belangrijkste rivaal aan de rechterzijde, Cultuurminister Rachida Dati, die in de peilingen vrijwel op de voet volgt op Grégoire. Opmerkelijk was dat in zijn toespraak geen enkel woord viel over de tegenovergestelde linkslijst, geleid door Jean-Luc Mélenchon en LFI.
Het politieke spectrum op de linker flank en de komende verkiezingen
Met meer dan 10% in de peilingen wordt verwacht dat LFI zal deelnemen aan de tweede ronde van de verkiezingen. Voor activisten binnen de Socialistische Partij blijft dit een bron van zorgen; enkele van hen vertelden aan Euractiv dat zij nog steeds hopen op een akkoord met Mélenchon en diens partij. Grégoire heeft deze optie tot nu toe uitgesloten. De kloof tussen de socialisten en LFI is verder verdiept door maandenlange botsingen in het Franse parlement over de begroting, wat zich heeft vertaald in een moeilijk te overbruggen politieke breuk.
De strategische verdeling en de toekomst voor de Linkse partijen
De gebrokenheid binnen de linkse alliantie komt vooral naar voren in het dispuut over de strategie tegenover de politieke rechts en het kiezen van één kandidaat voor de presidentsverkiezingen van 2027. Deze coalitie, bekend als het Nieuwe Algemene Front, werd opgericht nadat Emmanuel Macron in 2024 het parlement had ontbonden. Hoewel het tot doel had om de opkomst van rechtse en extreemrechtse partijen te voorkomen, is het moeilijk geweest om de unie te behouden. Volgens Pierre-Nicolas Baudot, een politicoloog gespecialiseerd in de radicaal-linkse LFI, probeert de partij haar invloed op lokaal niveau te vergroten, vooral omdat haar beweging nog sterk verbonden is met haar leider, Mélenchon. Baudot wijst erop dat LFI waarschijnlijk geen grote successen zal behalen in grote steden als Marseille, Lille of Parijs, ondanks de goede prestaties van Mélenchon in de presidentsverkiezingen van 2022. Hij onderstreept dat de partij echter wel het potentieel heeft om de linkse stemmen te beïnvloeden en voor te bereiden op de volgende nationale verkiezingen.
De rol van lokale verkiezingen als voorbode voor nationale politiek
Marion Beauvalet, LFI-kandidaat in het 10e arrondissement van Parijs, uitte haar kritiek op de hoge huren die volgens haar bewoners uit de stad verdrijven. Zij richt zich vooral op wijken in het oosten van Parijs waar de arbeidersklasse woont. Haar campagne wordt ondersteund door een sterke basis van activisten. Het winnen van voldoende zetels in de gemeenteraad zou LFI in staat stellen haar organisatie verder te professionaliseren en haar invloed uit te breiden. Voor Baudot vormen de komende gemeenteraadsverkiezingen een belangrijke test. Hoe de linkerzijde daarin zal presteren, kan bepalen welke partij het meest geschikt wordt geacht om de rechtse partijen uit te dagen in de presidentsverkiezingen van 2027. De mogelijkheid bestaat dat LFI, indien sterk genoeg, samen met andere linksgezinde partijen een tweede slag kan slaan. Echter, volgens Baudot is het nog onduidelijk of LFI openstaat voor een alliantie met de Socialisten na de eerste ronde, tenzij er een fundamentele breuk wordt gemaakt met het huidige programma. Het lijkt erop dat Grégoire alleen in uiterste noodzaak, en onder aanzienlijke druk, een dergelijk voorstel zou overwegen.
