De visie achter hoge windmolens en de beloftes van de sector
De ontwikkeling van windenergie op grote hoogte werd ooit gezien als een technische doorbraak. Het idee was eenvoudig: door windturbines hoger op te plaatsen dan traditionele ontwerpen, konden ze gebruik maken van sterkere, constantere windstromen. Dit concept moest niet alleen de efficiëntie verhogen, maar ook problemen aanpakken zoals overlast voor het landschap en de bedreiging voor vogels die dicht bij de grond vliegen.
Deze technologie, vaak aangeduid als ‘luchtgeleide wind’, streefde ernaar om windturbines op een hoogte van meer dan 400 meter te laten vliegen, meestal door gebruik te maken van grote vliegers of ‘kites’. Verschillende academische instellingen en bedrijven richtten spin-offs op, Europese subsidies werden toegekend en producten werden op de markt gebracht. De sector beloofde dat deze methode betaalbare elektriciteit zou leveren en de energietransitie aanzienlijk zou versnellen.
Het faillissement van Skysails en de gevolgen voor de industrie
Op enkele dagen voor Kerstmis kwam de sector echter met een grote klap geconfronteerd. Het Hamburgse bedrijf Skysails, dat zich had gespecialiseerd in hooggelegen windenergie met het gebruik van grote vliegers, ging failliet. Daarmee viel een belangrijke pion in de sector weg, wat vragen opriep over de levensvatbaarheid en de toekomstige ontwikkeling van deze technologie.
Skysails stond bekend als het toonaangevende bedrijf dat windenergie genereerde door gebruik te maken van vliegers die een figuur acht herhaalden, waardoor ze continu wind konden vangen. Volgens experts kon zo’n systeem ongeveer 70% van de tijd elektriciteit opwekken — twee keer zoveel als conventionele landbased windturbines.
Een investeerder in schone energie, Saul Griffith, benadrukte dat een vrij vliegende vleugel meer lucht kan bestrijken en meer energie kan produceren in dezelfde periode dan een vaste windturbine. Het bedrijf uit Hamburg had eerder producten geleverd aan schepen die op zoek waren naar brandstofbesparingen, onder andere met steun van een voormalige Duitse vice-kanselier. Echter, het bedrijf liep al snel tegen financiële problemen aan en liet meer dan €30 miljoen schuld achter.
Gebouwd in 2001 en aanvankelijk beschouwd als de koploper op de Europese markt, bleef Skysails actief tijdens de afwikkeling van het faillissement. Het bedrijf was destijds het eerste dat een vlieger-turbinesysteem verkocht binnen de EU en werd gezien als een voorbeeld van de technologische vooruitgang in de sector.
De toekomst van beleidsvermeldingen en sectorale verwachtingen
Vóór het faillissement had de industrie zichzelf gepresenteerd als een revolutionaire technologie, gereed om de markt te betreden. Ze rekenden op subsidies van 200 euro per megawattuur tot 2030, wat ruim het dubbele was van de subsidies die conventionele landgebaseerde windparken ontvingen.
De brancheorganisatie Airborne Wind Europe, gevestigd in Brussel, weigerde te reageren op verzoeken van Euractiv om commentaar over het faillissement en de impact ervan op de sector.
